Aconcagua 2010

www.aconcaguaexpeditions.com

2012-02-12T12:17:00.000+01:00

Tylko taka mała ciekawostka - strona http://www.aconcaguaexpeditions.com wzbogaciła się o polską wersję językową. Po angielsku jest oczywiście dużo więcej ciekawych informacji, ot chociażby takie statystki z sezonu 2009/2010 ;)

Mt. Aconcagua - Top 21 country of origin of people entering the park - Season 2009/10
Country	Visitors	Country	Visitors
1- Argentina	2223	12- Israel	129
2- USA	760	13- Holland	124
3- Germany	380	14- Australia	117
4- France	379	15- Austria	114
5- Canada	355	16- Russia	104
6- England	345	17- Norwey	92
7- Spain	338	18- Belgium	73
8- Brazil	257	19- Sweden	73
9- Poland	233	20- Czech Rep.	63
10- Switzerland	157	21- Japan	61
11- Italy	143	Others Countries	576
		Total	7096

Prom Atlantis nad Aconcaguą.

2011-10-26T22:00:00.000+02:00

Ten widok na prom kosmiczny Atlantis został sfotografowany z pokładu Międzynarodowej Stacji Kosmicznej (ISS) w trakcie operacji dokowania. Miało to miejsce w dniu 9 października 2002 roku. Kapitalnie widać Aconcaguę i pokryty gruzem lodowiec, który bierze początek pod południową ścianą.

NASA ISS005-E-16984

Prawie w National Geographic :)

2011-03-09T18:49:00.002+01:00

W marcowym numerze (3/2011) miesięcznika Traveler zostało zamieszczone moje zdjęcie zrobione w obozie Canada. Fotografia ukazała się obok tekstu "Polski cud w Andach" o zdobyciu Aconcagui przez członków wyprawy Richter Expedition - Aconcagua 2011.

Tragiczne statystyki

2011-03-08T23:16:00.002+01:00

Na stronie www.tierralatina.pl przeczytałem dziś również, że w sezonie 2010/2011, który kończy się dopiero z końcem marca, w rejonie Aconcagui do połowy lutego było już ponad ponad 200 akcji ratunkowych. Zginęło 6 osób. Wśród nich był 39-letni Leszek Bednarz.

Refugio Elena - najwyżej na świecie położony schron wysokogórski

2011-03-08T15:14:00.003+01:00

Na wysokości ok. 6000 m n.p.m., w miejscu zwanym Camp Colera (Lower White Rock), gdzie zbiegają się drogi - normalna oraz przez Lodowiec Polaków, został wybudowany najwyżej na świecie położony schron wysokogórski. Schron ma za zadanie poprawić bezpieczeństwo alpinistów i ułatwić ewentualne akcje ratownicze.
Oficjalna nazwa schronu to Refugio Elena. W styczniu 2009 roku podczas zejścia ze szczytu zginęła Elena Senin, 39-letnia szefowa 4-osobowej, włoskiej grupy alpinistów, oraz towarzyszący im argentyński przewodnik, 31-letni Federico Campanini.

Więcej o budowie schronu i tragedii sprzed 2 lat na stronach:

http://www.tierralatina.pl/2011/01/aconcagua-bardziej-bezpieczna/

http://www.fantistefano.it/elena/website/index.html

Richter Expedition - Aconcagua 2011

2011-01-20T09:49:00.001+01:00

Ten wyjazd myślę, że wart jest odnotowania!
17 stycznia z Krakowa wyruszyła wyprawa na Aconcaguę - najwyższy szczyt Ameryki Południowej. Uczestnikami wyprawy są dwaj niepełnosprawni podróżnicy, Łukasz Żelechowski i Piotr Pogon. "Richter Expedition - Aconcagua 2011" to kolejny etap w projekcie zdobycia Korony Ziemi - najwyższych szczytów wszystkich kontynentów.

W wyprawie uczestniczą:
Łukasz Żelechowski zdobywca Dachu Afryki - Kilimandżaro. Pierwszy na świecie niewidomy, który zdobył najwyższy szczyt Kaukazu Elbrus. Dziennikarz internetowego radia, uzdolniony artystycznie, laureat ogólnopolskiego Festiwalu Zaczarowanej Piosenki.
Piotr Pogon człowiek, który zmagał się z chorobą nowotworową (przeszedł m.in. resekcję płuca. Zdobywca Kilimandżaro, Elbrus, Mt. Kenya. Narciarz, ski-alpinista (były akademicki Mistrz Polski). Biegacz maratończyk, uczestnik m.in. NY Marathon, Safaricom Lewa Maraton, który od ponad 20 lat jest pacjentem Centrum Onkologii.
Arkadiusz Mytko - podróżnik ekstremalny, podwójny laureat prestiżowej nagrody "Kolos 2009", eksplorator Andów.
Bogdan Bednarz ratownik beskidzkiej grupy GOPR, specjalista technik linowych, opiekun górski osób niepełnosprawnych. Zdobywca szczytów na wielu kontynentach.

Oficjalna strona: expedition.gedeonrichter.pl

Przewodnik: Aconcagua – Jim Ryan

2010-12-13T20:00:00.003+01:00

Aconcagua i okoliczne pasma w Argentynie i Chile.

Jeszcze nie mam, więc cytuję za wydawcą:
..."Z przyjemnością prezentujemy nasz najnowszy przewodnik na najwyższy szczyt obu Ameryk. Książka kieszonkowego formatu zawiera opis wejścia na Aconcaguę drogą normalną i drogą przez Lodowiec Polaków. Ponadto opisano tu kilka innych bardzo interesujących dróg w okolicznych pasmach górskich. Wiele praktycznych informacji oraz historyczne i przyrodnicze ciekawostki stanowią dobre tło dla głównej treści przewodnika. Mamy nadzieję, że nasza książka niejednego z Państwa zachęci do zdobycia Aconcagui!"..
..."Krótki, treściwy i ciekawy przewodnik. Rzetelny opis drogi normalnej oraz fałszywej drogi Lodowcem Polaków na najwyższy szczyt obu Ameryk. Ponadto opisy kilku ciekawych wypraw trekingowych na pobliskie szczyty. Wiele użytecznych informacji historycznych, krajoznawczych i przyrodniczych."...

Tytuł oryginału: Aconcagua and the southern Andes
Przekład z języka angielskiego: Grażyna Tłaczała
liczba stron: 160
format: 120 x 168 mm
oprawa miękka
wyd. 1, 2011 r.
ISBN 978-93-7136-070-1

Poznaj Świat

2010-11-25T11:34:00.010+01:00

W najnowszym numerze miesięcznika Poznaj Świat (12/2010) znalazło się zdjęcie z naszego wyjazdu - "Śnieżni pokutnicy".

A ja w tym numerze polecam artykuł Beaty Pawlikowskiej "Wędrówka po Dachu Świata".

Strona "nowego" Poznaj Świat - http://www.poznaj-swiat.pl

4. KRAKOWSKIE SPOTKANIA PODRÓŻNIKÓW KOLOSY 2010

2010-11-20T22:03:00.004+01:00

Byliśmy dziś z Piotrkiem na "Kolosach". Kapitalna prelekcja Leszka: Shispare i Gaszerbrum II - 35. rocznica zdobycia pierwszego „polskiego” ośmiotysięcznika. Był klimat - slajdy (ORWO górą), i świetna relacja. Szkoda, że tak krótko. Ale udało się chwilkę porozmawiać i ... są pomysły na przyszły rok ;)
Więcej o "Kolosach 2010" tutaj: http://kolosy.pl/ksp2010_program.php

Aconcagua 2011

2010-10-28T17:08:00.002+02:00

Troszkę szkoda, że nie jest to informacja o naszym nowym planie ;)

Niemniej jednak jesteśmy z wami. Powodzenia!
Pozostaje czekać na relację i zdjęcia.

http://aconcagua2011.pl

Najdłuższy powrót w życiu

2010-09-30T14:40:00.002+02:00

W październikowym numerze "npm" można przeczytać relację Tomasza Cylka z jego wejścia na Aconcaguę. Lepiej może byłoby napisać "zejścia", bo to ono dostarczyło autorowi najwięcej emocji. Polecam.
http://www.npm.pl/index.php?action=site&pid=376&id=67

Serwis pogodowy

2010-09-14T11:43:00.000+02:00

Trafiłem na jeszcze jeden serwis pogodowy - http://www.meteoexploration.com. Prognozy dla gór na całym świecie. Oczywiście jest i Aconcagua.

Weather by meteoexploration

Aconcagua in Winter, by P.S.T.M. team

2010-05-31T23:02:00.001+02:00

Na blogu Tomasza Mackiewicza pojawił się taki wpis:
..."W okolicach 20go czerwca ruszamy do Argentyny! Piotr Strzeżysz pomysłodawca i ja. Celem naszego wyjazdu ma być droga na Aconcague. Jeszcze nie zdecydowaliśmy którą z dróg obierzemy, zależy to bowiem od warunków jakie napotkamy na miejscu. Dodam tylko, że w tym okresie panuje tam zima. Spodziewamy się zatem silnych wiatrów, dużej ilości śniegu i mrozów :) Na miejscu okaże się czego się niespodziewaliśmy."...
Trzymamy kciuki!
http://czapkins.blogspot.com/
A ... koniecznie oglądnijcie filmy z Khan Tengri!

Najpiękniejsza góra świata

2010-05-19T23:27:00.002+02:00

Zgadnijcie jakie zdjęcie zwyciężyło w drugiej edycji konkursu fotograficznego "Najpiękniejsza góra świata" zorganizowanego przez Klub Podróżników Śródziemie w Krakowie?
Oczywiście "Aconcagua". Autorem zdjęcia jest Stanisław Pindera.
Polecam również zdjęcia pozostałej finałowej trzydziestki.
www.klubpodroznikow.com

Wiek nie gra roli ...

2010-05-10T18:20:00.000+02:00

Jak się szuka, to się jeszcze coś znajdzie. 65-letni Wiktor Kuśmierek z Opola udowodnił, że niemal 7-tysięczną górę można zdobyć nawet na emeryturze i mając za sobą walkę z nowotworem. Tylko pozazdrościć. I oczywiście pogratulować.
Więcej na stronie www.nto.pl

2010-04-19T06:22:00.001+02:00

Aconcagua Speed Flying from Acro Base on Vimeo.

François Bon summited 22,841-foot Aconcagua, the highest peak in the Western Hemisphere, after an 11-day approach and climb in early-winter conditions. Skiing off the snowfields on top, he descended the 9,000-foot south face in 4 minutes 50 seconds.

10 kwietnia o godz. 8.56

2010-04-10T11:10:00.000+02:00

Na tę górę wybrałem się, aby być bliżej mojej mamy.

2010-04-05T12:40:00.003+02:00

No i proszę, jeszcze jedna relacja z wejścia w lutym tego roku. Podobał mi się cel jaki przyświecał autorowi.
ACONCAGUA - ARGENTYNA, (6962 m n.p.m.) 1-21 luty 2010
Tak przy okazji - z relacji wynika, że pod koniec stycznia warunki nie pozwoliły nikomu wejść na szczyt. Co chyba nie jest do końca prawdą (ta grupa weszła 31.01.2010), ale świadczy faktycznych problemach w tym okresie.

Jaką wysokość ma Aconcagua?

2010-03-29T16:11:00.000+02:00

Dane bywają sprzeczne, więc na stronie http://tierralatina.blox.pl możemy przeczytać jak jest naprawdę:

wysokość elipsoidalna - 6995.13 m
wysokość ortometryczna wg. EGM96 - 6962.97 m
wysokość ortometryczna wg. SIRGAS - 6963.58 m

Wszystkie drogi prowadzą na szczyt

2010-03-28T10:59:00.003+02:00

Jeżeli ktoś zastanawiałby się, którą drogą tym razem na szczyt, to takie małe zestawienie możliwości :)

Od południa

1-Sun Line 2-Eslovenian 82 3-Polish variant 4-French variant 5-French 6-7 Upper and lower Argentines variant 8-Messner variant 9-Japanese variant 10-Russian roulette 11-Fonrouge/Schonberger 12-French direct 13-Eslovenian 86 14- Argentine route

Od wschodu

16-Argentine Route 17-Polish Glacier-18 Polish variant 19-Polish Glacier direct 20-Spanish variant

Od północnego zachodu

25-Normal Route 26- Mendocinian Guides Route 28- West Face 30- Esteban Escaiola route

29-Mendocinian Route (Tapia) 31-Ibanez/Grajales/Marmillod 32-Zabaleta variant 33-Mendocinos Variant

Mapki pochodzą ze strony www.aconcagua.com

"Wyżej niż kondory ... 70 lat później"

2010-03-26T06:35:00.000+01:00

Nadrabiam lektury. Właśnie zamówiłem książkę Wojtka Lewandowskiego - "Wyżej niż kondory ... 70 lat później"

Bogato ilustrowana (ponad 90 fotografii) opowiada o trzech wyprawach w Andy zorganizowanych w latach 2005 - 2007 śladami polskich pionierskich ekspedycji górskich z lat 30. XX wieku, o magicznej więzi z "chłopakami" z tamtych lat i marzeniach, które się spełniają.

Każda z wypraw była przygodą na najwyższych szczytach Ameryki Południowej. Ich bohaterami byli uczestnicy wypraw i góry. Aconcagua, Mercedario, Cerro Ramada, Ojos de Salado, te i inne piękne szczyty, które były wyzwaniem, a stały się miłością życia.

Książka to wartka opowieść o pozytywnej fascynacji Andami, nieokiełznanymi górami, gdzie hula dziki wiatr viento blanco, na powietrznych prądach szybują kondory, a po zboczach wędrują stada złotych wigoni i gwanaco. I w końcu to historia przyjaźni, radości odkrywania i wędrówki przez pustynie i penitenty, wędrówki w stronę gór.

Projekt Wojtka Lewandowskiego, autora książki "Wyżej niż kondory 70 lat poźniej...", zwyciężył w konkursie Travelery 2006 magazynu National Geographic Polska w kategorii "Bilet na przyszłość".

"Wyżej niż kondory"

2010-03-25T06:34:00.006+01:00

Udało mi się w jednym z krakowskich antykwariatów kupić książkę "Wyżej niż kondory" Wiktora Ostrowskiego, o pierwszej polskiej wyprawy w Andy (1933-1934). Lektura po latach i jeszcze świeże obrazy przed oczami, to prawdziwa przyjemność. Choć tamta wyprawa i nasz wyjazd tak bardzo się różnią, to jest coś, co nas na pewno łączy - fascynacja górami.

Refugio Independencia - bo nas tam nie było

2010-03-19T21:06:00.000+01:00

Leszek Cichy

2010-03-18T23:59:00.004+01:00

Minęły już dwa już miesiące od chwili, kiedy przekroczyliśmy granice Parku Aconcagua. "Nasza historia" powoli dobiega końca. Może będzie jeszcze jakiś ciąg dalszy ... jakaś Aconcagua 201x ;) Zobaczymy.

Jedną z ostatnich notatek niech będzie krótka informacja o Leszku Cichym.
Po pierwsze w imieniu wszystkich chciałbym podziękować za opiekę i pomoc w czasie całego wyjazdu. Po drugie chciałbym napisać, że oprócz samej góry, tych wszystkich doznań oraz wrażeń, największą wartością tego wyjazdu była właśnie możliwość poznania i spędzenia tych kilkunastu dni w towarzystwie Leszka.

Na potrzeby tego bloga "skompilowałem" informacje z sieci oraz książek "Polskie Himalaje" i "Leksykon Alpinizmu". Zbyt encyklopedyczne te informacje jak dla mnie. Same suche fakty, nic o Leszku jako człowieku. Myślę, że w tym celu po prostu - powinno pojechać się z nim w góry.

LESZEK CICHY

Urodził się w 1951 r. w Pruszkowie. Taternik, alpinista, himalaista i podróżnik. Z zawodu inżynier geodeta, od 1977 r. pracownik naukowy Politechniki Warszawskiej, po 1989 makler, finansista i przedsiębiorca.
W latach 1995-1999 pełnił funkcję prezesa Polskiego Związku Alpinizmu.

17 lutego 1980 r. Leszek Cichy wraz z Krzysztofem Wielickim jako pierwszy człowiek na świecie osiągnął zimą wierzchołek Mount Everestu, ustanawiając światowy rekord wysokości w alpinizmie zimowym.
Jako pierwszy Polak stanął na najwyższych szczytach siedmiu kontynentów, zdobywając "Koronę Ziemi"..

Wspina się od 1969, szczególnie w sezonach zimowych w Tatrach (np. na Małym Kieżmarskim Szczycie) i Alpach (np. Filarem Frêney na Mont Blanc czy północną ścianą Matterhornu). Od połowy lat siedemdziesiątych bierze udział w polskich wyprawach w Himalaje i Karakorum. W 1974 r. dokonał pierwszego wejścia na Shipare w Karakorum (7619 m), w 1975 r. trzeciego wejścia na Gasherbrum II (8035 m) - nową drogą północno-zachodnią ścianą, w 1978 r. uczestniczy w wyprawie na Makalu (8463). W 1976 dochodzi do wysokości 8230 m na nowej drodze na K2 (8611 m). Ponownie uczestniczy w wyprawie na K2 w roku 1982, a w 1984 na Yalung Kang (Kanczendzonga Zachodnia - 8505 m). W 1987 zdobywa wraz z Ryszardem Kołakowskim najwyższy szczyt Ameryki Południowej Aconcagua (6962 m), idąc nową drogą wytyczoną wzdłuż południowej ściany góry. Tak sam opowiada o tym wyczynie: ..„Wspinaliśmy się w potężnej ścianie tylko we dwójkę i samotność naszego zespołu odczuwałem jak nigdy wcześniej i nigdy potem. Dwanaście lat później, w czasie ponownego pobytu w Ameryce Południowej z satysfakcją czytałem w przewodnikach o „polskiej, ekstremalnie trudnej” drodze południową ścianą tego andyjskiego olbrzyma”... [red. S. Bell „Korona Ziemi”, wyd. Pascal, Bielsko-Biała 2001].

W trakcie wyprawy na Elbrus w 1987 r. (5642 m) Leszek Cichy zdecydował się na zdobycie Korony Ziemi. Konsekwencją tego zamierzenia była wyprawa na Mount McKinley (6193 m) w 1989 r. - pierwsze polskie wejścia środkiem południowej ściany Filarem Cassina. W 1998 r. kolejno zdobywa: Mount Vision (4987 m) - drugie polskie wejście, Kilimandżaro (5895 m) i Góra Kościuszki (2228 m). Swoje postanowienie ostatecznie zrealizował w 1999 r., wchodząc na Carstensz Pyramid (4884 m) - ostatni szczyt Korony.

W roku 2008 Leszek Cichy był kierownikiem wyprawy HiFlyer Polar Ice Expedition. Polska wyprawa po raz pierwszy w historii zdobyła najwyższy szczyt Arktyki - Gunnbjorns Fjeld (3694 m).

Razem z Krzysztofem Wielickim i Jackiem Żakowski, Leszek Cichy jest autorem książki „Rozmowy o Evereście”.

Kto się rozpozna

2010-03-18T23:54:00.000+01:00

Kto się rozpozna i napisze - temu prześlę zdjęcia.
Pozdrawiam. Następnym razem musi się udać!

Jeszcze kilka panoram

2010-03-18T10:48:00.001+01:00

Panoramy Wojtka Ostrowskiego w serwisie http://viewat.org/
Plaza de Mulas

Nido de Condores

Camp Berlin

ACOMARA - Aconcagua Expeditions

2010-03-11T21:00:00.000+01:00

Film ze strony http://www.aconcaguaexpeditions.com. Strona przygotowana przez ACOMARA - Aconcagua Expeditions zawiera bardzo dużo ciekawych informacji - polecam.

Mapa satelitarna

2010-03-10T15:10:00.000+01:00

Na stronie http://www.aconcagua.ws znalazłem ciekawie wykonana poglądowa mapę, korzystającą ze zdjęcia satelitarnego:

Wyprawa zakończona sukcesem :)

2010-03-08T12:26:00.003+01:00

Sukcesem zakończyła się nasza "wyprawa" na najwyższy szczyt Gór Sowich w Sudetach Środkowych, należący do Korony Gór Polski, położony w Parku Krajobrazowym Gór Sowich. Wielka Sowa - 1014,8 m n.p.m.

To była ogromna przyjemność spotkać się z Wami.
Niech żałują Ci co nie byli. Heniu jeszcze raz dzięki. Specjalne podziękowania dla Wandzi.

Spotkanie w Książu

2010-03-05T13:59:00.004+01:00

Jutro spotykamy się prawie wszyscy w Książu. Zbiórka przy Oślej Bramie. Piszę prawie, bo podobno nie będzie Wiesi. Czy to pewne? To chyba trzeba będzie zrobić jeszcze jedno spotkanie :)
Heniu dzięki za przygotowanie i starania, żebyśmy się spotkali.
Pozdrawiam wszystkich.

Camp Berlin

2010-03-05T06:15:00.000+01:00

Tym razem dwa zdjęcia obozu Camp Berlin.

Jeszcze jedna lutowa wyprawa na Aconcaguę

2010-03-05T00:22:00.002+01:00

Na stronie www.adventure24.pl znalazłem taką informację z 18 lutego 2010:
..."Ekipa Aconcagua pod wodzą Tomka Kobielskiego wszyscy uczestnicy ataku z wyjątkiem jednej osoby na szczycie! Teraz odpoczywają w Mendozie, a część na piaskach na oceanem w Chike :)"...

Jest też krótkie info na stronie Tomasza Kobielskiego.

Trójmiasto zdobyło Aconcaguę

2010-03-04T16:00:00.004+01:00

W lutym na szczyt planowały wejście dwie wyprawy z Trójmiasta.

11 lutego na szczyt Aconcagui weszli Wojciech Zwierzyński i Michał Włoch. Relację z ich wyjazdu można przeczytać na stronie http://www.aconcagua2010.pl, natomiast zdjęcia dostępne są na http://www.pbase.com/highman/aconcagua_2010.

Mniej szczęścia miała wyprawa złożona ze studentów i naukowców Uniwersytetu Gdańskiego, którzy wejściem na szczyt chcieli uczcić 40-lecie utworzenia uczelni.
..."- Góra broniła się z uporem - mówi Czesław "Kuba" Jakubczyk, pracownik Studium Wychowania Fizycznego i Sportu UG, uczestnik uniwersyteckiej wyprawy. - Podczas naszego wejścia wiał silny wiatr, dochodzący w porywach do 130 km/h, do tego panował mróz. W górach to niemal śmiertelne połączenie. Części ekipy udało się wejść na 5,5 tys. m n.p.m. Potem musieliśmy jednak zejść."...

Informacja ze strony www.trojmiasto.pl

Aconcagua 2010 summit day

2010-03-03T23:30:00.001+01:00

O zdobyciu 22 stycznia Aconcagui przez Tony Hodson'a pisałem już wcześniej. Teraz krótki filmik z dnia wejścia na szczyt.

This is a short clip of summit day on Aconcagua, Argentina 22nd January 2010, fundraising for HELP for HEROES. At 6,962m (22,841ft) Aconcagua is the highest mountain in the world outside of Asia.

Balonem nad Aconcaguą

2010-03-03T23:06:00.004+01:00

3-go lutego Katalończyk Josep Maria Llado Costa i Niemiec Uwe Schneider z powodzeniem przelecieli balonem nad Andami - poinformowała w środę prasa argentyńska.
Śmiałkowie próbowali już tego wyczynu 6 lat temu, ale wówczas ponieśli fiasko.
Balon wyleciał z chilijskiego miasta Illapel w środę rano i 5 godzin później wylądował po drugiej stronie łańcucha górskiego, w Lujan de Cujo w argentyńskiej prowincji Mendoza (zachód kraju).
Katalończyk i Niemiec osiągnęli maksymalną wysokość 9 tys. metrów i przelecieli nad najwyższym szczytem Ameryki Aconcagua, który liczy 6 962 m. n.p.m.

Źródło: PAP

Dodatkowe informacje: Aconcagua crossing - Flight Diary by Uwe Schneider

Wirtualna mapa

2010-03-02T11:11:00.000+01:00

Serwis ACONCAGUA THE MAP oferuje wirtualną mapę rejonu z zaznaczonymi między innymi drogami na szczyt.

Nie wciągam prezesów na ośmiotysięczniki

2010-03-02T00:06:00.004+01:00

Pod takim tytułem w dzisiejszym numerze Gazety Wyborczej ukazał się wywiad z Leszkiem Cichym. Wersja elektroniczna dostępna na stronie - http://wyborcza.biz

Sporo w tym artykule o biznesie, ale znalazło się oczywiście miejsce na góry. Mnie najbardziej spodobało się to, kiedy Leszek mówi o swojej kondycji. Faktycznie ma rewelacyjną. Przy każdym podejściu powtarzaliśmy z Piotrkiem, że jest niesamowity.

Trzy kolory - widok z Nido

2010-02-28T23:13:00.001+01:00

"Kolorowa wariacja" - jeszcze raz widok z Nido de Condores przy zachodzie słońca.

Piotr Morawski - Zostają Góry. Opowiadania Felietony Wspomnienia.

2010-02-26T08:27:00.001+01:00

Całkowity dochód z książki zostanie przekazany dzieciom i żonie tragicznie zmarłego himalaisty.

Książka przygotowana z myślą zarówno o tych, którzy dobrze znają wspinaczkowy, literacki i fotograficzny dorobek wybitnego himalaisty Piotra Morawskiego (1976-2009), jak i odbiorców nie mających wcześniej okazji bliższego zapoznania się z dokonaniami tego wyjątkowego człowieka. Zebrane w niej zostały autorskie relacje z najważniejszych jego wypraw w góry najwyższe (m.in. na ośmiotysięczniki: Shisha Pangmę, Annapurnę czy K2) oraz publikowane na łamach magazynu GÓRY, niezwykle osobiste felietony. Teksty Piotra urzekają egzotyką tematyki, świeżością spojrzenia oraz stylistyczną wirtuozerią, dzięki czemu stanowią doskonałą lekturę nie tylko dla miłośników gór i alpinizmu. Dodatkowym walorem publikacji są zamieszczone w niej fotografie dokumentujące wspinaczkową pasję autora i przybliżające nam jego sposób postrzegania gór, człowieka, otoczenia. Cennym uzupełnieniem są wspomnienia o Piotrze, przygotowane przez jego żonę Olgę, przyjaciół i partnerów ze wspinaczkowych wypraw.
Więcej na stronie www.goryonline.pl

Penitenty

2010-02-26T06:30:00.004+01:00

Nazwa wywodzi się z języka hiszpańskiego, od penitentes – pokutnicy lub nieves penitentes – śniegi pokutujące.
Te stożkowate formy osiągają zazwyczaj wysokość od 0,5 do 2,5 metra, choć czasami zdarzają się i kilkumetrowe. Najczęściej nachylone są do powierzchni terenu pod kątem 70-80 stopni.Występują w dużych skupiskach na lodowcach i polach firnowych. Powstają w wyniku wytapiania się firnu i lodu w warunkach silnego promieniowania słonecznego padającego pod dużym kątem i mroźnego, suchego powietrza. Lód tworzy ich część dolną, a firn górną, strzelistą. Najlepiej wykształcone przykłady penitentów występują miedzy innymi w Andach, gdzie zaczynają powstawać w grudniu i zazwyczaj kończą swój żywot pod koniec marca.
Penitenty, przez które my mogliśmy przechodzić, nie były może zbyt duże, ale niewątpliwie stanowiły atrakcję.

Jeszcze jedna prognoza pogody

2010-02-25T16:06:00.002+01:00

Trafiłem jeszcze jedną prognozę pogody. Informacji nigdy dosyć. Może się komuś przyda:

Weather by meteoexploration

Cerro Cuerno

2010-02-25T06:29:00.009+01:00

Wznoszący się na południe od PDM szczyt Cerro Cuerno (5462 m n.p.m.). Jego piękny widok towarzyszył na co dnia.

A ... ten ludzik to Heniu

30 rocznica zdobycia Mount Everest zimą

2010-02-23T09:53:00.006+01:00

17 lutego 1980 roku o godzinie 14 na szczyt Mount Everestu weszli Leszek Cichy i Krzysztof Wielicki. Było to pierwsze zimowe wejście na najwyższą górę świata. Wyprawą kierował Andrzej Zawada. Na szczycie stanęli po siedmiu godzinach wspinaczki. Z wierzchołka porozumieli się z bazą i przekazali informację o zwycięstwie. Andrzej Zawada w bazie nagrał ten historyczny już przekaz.
Więcej na temat tego wydarzenia można:
przeczytać w Gazecie Wyborczej - Lodowi wojownicy
lub posłuchać w Radiowej Jedynce - Na granicy życia i śmierci

6 osób z Patagonią weszło na szczyt.

2010-02-20T14:57:00.002+01:00

10 i 11 lutego sześć osób biorących udział w wyprawie organizowanej przez Agencję Górską PATAGONIA weszło na szczyt Aconcaguy.
www.patagonia.pl

Wywiad z Leszkiem Cichym na www.onet.pl

2010-02-16T23:22:00.005+01:00

Dziś ukazał się na www.onet.pl wywiad z Leszkiem Cichym. Zapraszam do lektury:
http://globtroter.onet.pl/44228,1599010,1,osoby.html

Plaza de Mulas

2010-02-16T22:45:00.001+01:00

Pozwolenie na wejście do Parku Narodowego Aconcagua

2010-02-16T16:00:00.003+01:00

Ceny pozwoleń w sezonie 2009-2010


	15 th Dec. 2009 to 31st January 2010	From 1st Dec. to 14th Dec. 2009/ From 1st. Feb. to 20th. Feb. 2010	From 15th. Nov. to 30th. Nov. 2009/ From 21st. Feb. to 15th. March 2010
	High Season	Half Season	Low Season
ASCENT	AR$ 1800	AR$ 1200	AR$ 600
LONG TREKKING (7 days)	AR$ 400	AR$ 260	AR$ 260
SHORT TREKKING (3 days)	AR$ 210	AR$ 180	AR$ 180

Kurs dolara można sprawdzić na przykład tu http://www.dolarsi.com ~ 1800$ / 3,85= 468 US$ dollars

Wizualizacja 3D drogi na szczyt

2010-02-16T13:56:00.000+01:00

Co się dzieje? No o co chodzi? Przecież miało być tak pięknie. Wywiady miały być...

2010-02-16T12:53:00.001+01:00

Taki mały żarcik ;) - http://en.tackfilm.se

Jeszcze jedna relacja z próby wejścia w lutym

2010-02-12T22:12:00.001+01:00

Link do jeszcze jednej relacji, którą ostatnio śledziłem. Niestety i ta zakończyła się niepowodzeniem, choć są w niej informacje, że były osoby, które weszły na szczyt w tym czasie:
http://www.summitxperience.com/dispatches/aconcagua_2010_summit_xperience.php

Aconcagua - Normal Route

2010-02-12T15:12:00.003+01:00

Znalazłem taką ładną grafikę:

Azafran Restaurant - Mendoza

2010-02-11T06:32:00.001+01:00

Jako alternatywa dla parilla Caro Pepe:

Zdjęcia od Jacka

2010-02-09T19:52:00.001+01:00

To Enrique

a to ja :)

Poleć nowy serwis National-Geographic.pl swoim znajomym w Internecie

2010-02-09T19:41:00.003+01:00

Dostałem właśnie takiego mejla:

..."Jest nam niezwykle miło poinformować, że jest Pan laureatem konkursu Poleć nowy serwis National-Geographic.pl swoim znajomym w Internecie. Więcej informacji znajduje się w artykule na naszej stronie. http://www.national-geographic.pl/artykuly/pokaz/rozwiazanie-konkursu-polec-nowy-serwis-national-geographicpl-swoim-znajomym-w-internecie/
Bardzo dziękujemy za udział w konkursie a tym samym za pomoc w promowaniu strony National Geographic w sieci."...

Zapraszam więc na www.triglav.one.pl - góra może nie jest wielka, ale piękna jest, jak i całe julijki.

Choroba wysokościowa

2010-02-09T18:57:00.002+01:00

Wczoraj odrabiałem lekcję z czegoś, co w mniejszym lub większym stopniu dotknęło każdego z uczestników naszego wyjazdu - choroba wysokościowa (acute mountain sickness, ASM).

Choroba wysokościowa nie jest jedną konkretną dolegliwością, lecz zespołem objawów spowodowanym brakiem adaptacji do warunków panujących na dużych wysokościach. Ze wzrostem wysokości spada ciśnienie atmosferyczne, a co za tym idzie, procentowa zawartość tlenu w jednostce objętości powietrza. Maleje więc jego zawartość we krwi oraz narządach i tkankach obwodowych. Choroba wysokościowa występuje u około 25% osób wchodzących na wysokość powyżej 2500 m n.p.m. i u 75% osób przekraczających wysokość 4500 m n.p.m. Wybierając się w wysokie góry powinniśmy umieć rozpoznać jej objawy.

Nasz organizm może przystosować się do zmian wysokości, jednak wymaga to czasu. Proces przystosowywania się organizmu do dużych wysokości nazywamy aklimatyzacją. Polega ona między innymi na zwiększeniu w krwi liczby czerwonych krwinek, w celu usprawnienia transportu tlenu wewnątrz organizmu. Poziom aklimatyzacji jest to wysokość, poniżej którj nie odczuwa się objawów choroby górskiej. Po przekroczeniu tej wysokości pojawiają się zaburzenia zdrowotne. Dla większości ludzi jest to wysokość 2700 metrów.
Normalne objawy podczas trwania aklimatyzacji to:

przyśpieszony oddech,
przyśpieszone tętno,
płytki oddech podczas wysiłku,
zwiększone wydalanie moczu
nieregularny oddech podczas snu, w tym okresowy bezdech tzw. oddech Cheynego-Stokesa,
kłopoty ze snem.

Zwiększenie ilości czerwonych krwinek ma też swoje wady - znacznie gęstsza krew nie dociera skutecznie do cienkich naczyń krwionośnych, dlatego zwiększa się podatność na zimo i odmrożenia, głównie różnych końcówek ciała jak palce, nos, uszy.

Zalecane podczas aklimatyzacji jest:

przyjmowanie dużej ilości płynów (4-5 litrów),
unikanie alkoholu, tytoniu i innych środków uspokajających w tym, środków odprężających i tabletek nasennych. Obniżają one zdolności oddechowe podczas snu, co skutkuje nasileniem się objawów. Ponadto powinno się unikać substancji moczopędnych jak kawa i herbata,
spożywanie wysoko-węglowodanowego jedzenia (70% diety) i unikanie tłustych potraw,
środek o nazwie Diamox (pol. Diuramid) ma za zadanie minimalizować symptomy spowodowane przez chorobę wysokościową. Przy profilaktyce zalecana dawka to 250 mg dwa razy dziennie, dawkowanie należy rozpocząć 24 godziny przed wspinaczką i kontynuować zażywanie przynajmniej przez 5 dni na dużych wysokościach. Efekty uboczne to mrowienie ust i palców, zaburzenia widzenia oraz zmiana smaku. Jeśli jesteś uczulony na sulfamidy nie powinieneś brać Diuramidu. Oczywiście stosowanie tego leku wymaga zapoznania się z wszystkimi przeciwwskazaniami i powinno być indywidualnie skonsultowane z lekarzem.
nie powinno wchodzić się wyżej dopóki nie miną objawy.

Podczas naszego pobytu w Plaza de Mulas można było skorzystać, w punkcie medycznym z bezpłatnego badania pulsoksymetrem – urządzeniem elektronicznym służącym do nieinwazyjnego pomiaru saturacji krwi, wykorzystującym pomiar pochłaniania przez tkanki promieniowania o dwóch różnych długościach fal. Prawidłowy poziom saturacji tlenem wynosi od 95% do 99%. Nasze wyniki w trakcie badania na wysokości ok. 4300 m n.p.m. mieściły się między 82% a 92%. Staszek miał saturację na poziomie 68%, kiedy lekarz kazał mu zlecieć helikopterem na dół, a Krzysiek 76%, gdy warunkowo pozwolono mu na atak szczytowy. Dolną granicą, która wymagana była aby uzyskać pozwolenie wejścia na szczyt było 80%.

Objawami choroby wysokościowej są:

ból głowy,
bezsenność,
drażliwość,
zawroty głowy,
bóle mięśni,
zmęczenie,
utrata apetytu,
nudności lub wymioty,
obrzęki twarzy, rąk i stóp.

Dolegliwości nie są charakterystyczne, dlatego też na wysokości każdą chorobę należy traktować jako chorobę wysokościową.

Głównym elementem postępowania w chorobie wysokościowej jest zaprzestanie dalszej wspinaczki, odpoczynek, intensywne nawadnianie doustne oraz przyjęcie leków łagodzących ból głowy. Po 1-3 dniach spędzonych na tej samej wysokości objawy powinny ustąpić, umożliwiając dalszą wędrówkę. Jeśli pomimo przebywania na tej samej wysokości objawy nie mijają lub wręcz nasilają się, konieczne jest niezwłoczne zejście niżej.

U osób szczególnie wrażliwych mogą również wystąpić ciężkie, zagrażające życiu, objawy choroby wysokościowej: obrzęk płuc i obrzęk mózgu.

Do najczęstszych postaci choroby wysokościowej należą:

Wysokościowy obrzęk płuc (high altitude pulmonary edema - HAPE) - rozwija się najczęściej podczas drugiej lub trzeciej nocy spędzonej na dużych wysokościach. Objawy tej groźnej dla życia postaci choroby wysokościowej to: duszność (uczucie braku powietrza nawet podczas spoczynku) oraz płytki oddech, skrajne osłabienie, kaszel i sine zabarwienie skóry. HAPE polega na intensywnym przesączaniu się płynu

Wysokościowy obrzęk mózgu (high altitude cerebral edema - HACE) - najczęściej pojawiają się na wysokościach powyżej 3500 m n.p.m., zwłaszcza podczas zbyt szybkiej wspinaczki. Objawia się dezorientacją, zaburzeniem koordynacji ruchów (chwiejny chód), apatią lub dziwnym zachowaniem, bólem głowy, nudnościami i wymiotami. Niekiedy, w krótkim czasie schorzenie to doprowadza do utraty świadomości i śpiączki, a bez szybko podjętej pomocy grozić może śmiercią. Kluczową rolę w patogenezie odgrywa wzrost ciśnienia śródczaszkowego, który spowodowany jest wzrostem przepuszczalności bariery naczyniowo-mózgowej.

Obwodowy obrzęk wysokościowy występuje u około 18% osób na wysokości powyżej 4200 metrów, częściej u kobiet. Dotyczy twarzy, dłoni i podudzi. Ich przyczyną jest retencja płynu w organizmie.

Krwawe wylewy do siatkówki występują często na wysokościach powyżej 5200 metrów. W badaniu dna oka stwierdza się obrzęk tarczy nerwu wzrokowego, rozszerzone i poskręcane żyły siatkówki oraz wylewy krwawe pochodzenia żylnego. W patogenezie główną rolę odgrywają hipoksemia, wzrost ciśnienia tętniczego
podczas dużego wysiłku fizycznego. Wylewy krwawe wchłaniają się samoistnie po 7-14 dniach. Zazwyczaj są bezobjawowe, choć wylewy w okolicy plamki żółtej mogą spowodować zaburzenia widzenia np. mroczki.

Zakrzepica - częstsze występowanie zakrzepicy żylnej, zatorów tętnic płucnych oraz udarów mózgu u osób przebywających na dużych wysokościach tłumaczy się odwodnieniem, zimnem, obcisłym ubraniem, zastojem żylnym spowodowanym brakiem aktywności ruchowej podczas załamań pogody, jak również wzrostem hematokrytu krwi.

Ogniskowe zaburzenia neurologiczne występują głównie na wysokościach powyżej 5500 metrów. Mają charakter przemijającego niedokrwienia mózgu. Brana jest pod uwagę patogeneza krwotoczna, zakrzepowa oraz skurcz naczyń. Mogą się objawiać porażeniem połowicznym, niedowładem połowicznym, afazją, mroczkami, niedowidzeniem połowicznym i porażeniem nerwów czaszkowych.

Informacji w sieci na powyższy temat można znaleźć dość dużo. Pozwolę sobie podać tylko jeden link, ale za to do naprawdę ciekawego opracowania, z którego korzystałem przy pisaniu tego tekstu: Ostra Choroba Wysokogórska

Wikiloc: 6062 m n.p.m.

2010-02-09T00:41:00.001+01:00

Dzień 11 - 28.01.2010. Z Nido de Condores do miejsca, gdzie zawróciliśmy (symboliczne 6062 m n.p.m.) i później (po zwinięciu namiotów) w dół do Plaza de Mulas.

Wikiloc: Plaza de Mulas - Nido de Condores

2010-02-09T00:31:00.003+01:00

Dzień 10 - 27.01.2010. Trasa z Plaza de Mulas do Nido de Condores.

Wikiloc: Nido de Condores - Camp Berlin - Plaza de Mulas

2010-02-09T00:28:00.000+01:00

Dzień 7 - 24.01.2010. Trasa: Nido de Condores - Camp Berlin - Plaza de Mulas

Aconcagua - luty 2010. Powodzenia.

2010-02-08T14:30:00.002+01:00

A tutaj linki do stron kolegów, którzy być może będą mieli więcej szczęścia:
http://www.aconcagua2010.com.pl/index.htm
http://www.aconcagua.kw.org.pl/

Landszafciki z chmurką

2010-02-07T17:57:00.005+01:00

Aconcagua widziana z doliny Horcones

Plaza Francia

Im się udało - wejścia na Aconcaguę w styczniu 2010

2010-02-06T10:38:00.007+01:00

Szukałem relacji z wejścia na szczyt w tym samym okresie, w którym my byliśmy.
Jak na razie nie trafiłem na zbyt wiele.

14 stycznia:

http://aconcagua10.blogspot.com/

dwie informacje o wejściu 18 stycznia:

http://www.globalalpine.com/2010/01/aconcagua-summit.html,
http://marshallulrich.blogspot.com/2010/01/dna-aconcagua-post-summit-summary.html,

wejście 22 stycznia:

http://www.getjealous.com/getjealous.php?go=climbaconcagua2010,

wejście na szczyt 23 stycznia, czyli przed załamaniem pogody:

http://www.bergadventures.com/v3_cyber/2010/2010-01-09-aconcagua/main.php
http://www.jagged-globe.co.uk/news/reports_read.html?id=773

Zachód słońca nad Nido de Condores

2010-02-05T22:40:00.002+01:00

Mała przerwa w materiale z GPS'a. Dla odmiany kilka zdjęć. To było dosłownie 10, no może 15 minut, kiedy zapaliło się niebo nad Nido.

Wikiloc: Camp Canada - Nido de Condores

2010-02-05T01:37:00.000+01:00

Dzień 6 - 23.01.2010. Trasa z Camp Canada do Nido de Condores.

Wikiloc: Plaza de Mulas - Camp Canada

2010-02-05T01:34:00.000+01:00

Dzień 5 - 22.01.2010. Trasa z Plaza de Mulas do Camp Canada.

Wikiloc: Conflunencia - Plaza de Mulas

2010-02-04T23:40:00.000+01:00

Dzień 3 - 20.01.2010. Trasa od bazy Confluencia do Plaza de Mulas.

Wikiloc: Confluencia - Plaza Francia

2010-02-04T23:22:00.002+01:00

Dzień 2 - 19.01.2010. Trasa doliną Horconed Inferior od bazy Confluencia do Plaza Francia pod południową ścianą Aconcagua.

Wikiloc: Horcones - Confluencia

2010-02-04T23:04:00.006+01:00

Dzień 1 - 18.01.2010. Trasa od bram Parku Aconcagua do bazy Confluencia.

6062 m n.p.m. - tylko, aż

2010-02-04T12:51:00.002+01:00

Czarno na białym - dalej już nie wyszliśmy.
Okazało się, że dzień wcześniej Mirka rozmawiała ze strażnikami w Nido. Według nich opad śniegu był tak duży, że nikt przez najbliższe dni nie miał szans wejść na szczyt.

Tak się zaczynała nasza przygoda

2010-02-04T10:44:00.003+01:00

Wejście do Parku Aconcagua

Od lewej u góry: Staszek, Wiesia, Leszek, Heniek, Krzysiek B., Monika. Na dole: Piotrek, Jacek, Mirka, Krzysiek P.

The End - Happy End

2010-02-03T19:34:00.003+01:00

Ostatnie dwie wiadomości gdzieś zaginęły, razem z moim telefonem w Buenos. O tym, że wylądowaliśmy najpierw szczęśliwie w Madrycie, a następnie w Warszawie już wiadomo.

Ostatnia wiadomość kończyła się cytatem: ..."Nie sztuka wejść na szczyt, sztuką jest z niego zejść"... - Leszek Cichy. To żeby zakończyć naszą relację optymistycznym akcentem.

Teraz jeszcze na koniec pozwolę sobie zacytować Heńka: ..."Wyprawę uważam za rozwiązaną"... :)

Ze swojej strony chciałbym podziękować za wspaniałą przygodę:
Leszkowi oraz Mirce, Monice [Justynie - Karolinie], Wiesi, Heńkowi [Enrique], Jackowi, Krzyśkowi B., Krzyśkowi P., Piotrkowi i Staszkowi.

EU

2010-02-03T06:57:00.002+01:00

Po ponad 10-ciu godzinach lotu szczesliwie wyladowalismy w Madrycie. Teraz juz tylko Wa-wa.

Z gory

2010-02-02T12:08:00.000+01:00

Wyladowalismy. BA z gory prezentuje sie super. A nasza gore podziwialismy jeszcze przez kilka minut po starcie!

Po odprawie

2010-02-02T10:01:00.000+01:00

Nie bylo nawet problemow z nadbagazem. Piotrek musial tylko zostawic sledzie od namiotu - niebezpieczne.

Wracamy

2010-02-02T09:00:00.009+01:00

02.02.2010
AR2413B T MDZ AEP HK10 0600 0832

IB6842G TU EZE MAD HK10 1420 0610 +1

03.02.2010
IB3836G 03 FEB WE MAD WAW HK10 1025 1350

To juz jest koniec

2010-02-02T05:11:00.000+01:00

Spakowani. Pobudka 4:30, godzine pozniej mamy busa na lotnisko. I do domku!

Mendoza

2010-02-01T14:16:00.000+01:00

Dzis w planie zwiedzanie bodegi. Chyba jednak wszyscy juz siedza na walizkach.

Czerwononosi w wielkim miescie

2010-01-31T01:22:00.001+01:00

Rowno po 2 tyg. wrocilismy do cywilizacji TV, telefonow, samochodow, swiatel - mieszane uczucia.

Lotem blizej

2010-01-30T23:25:00.000+01:00

Okazalo sie, ze wczoraj Mirka, Wiesia i Krzysiek B. zlecieli na dol helikopterem. Jacek z Leszkiem zeszli z PDM w 5 godzin. Za chwile wszyscy spotkamy sie w Mendozie.

Kamienny Straznik

2010-01-30T23:24:00.001+01:00

Podobno rowniez wczoraj nikomu nie udalo sie wejsc na szczyt. Troszke nam lzej, choc ...

Autostop

2010-01-30T19:20:00.000+01:00

Od godziny stoimy przy miedzynarodowej drodze laczacej Chile z Argentyna - i nic, zero czyli null.

Punta del Inca

2010-01-30T17:58:00.000+01:00

W oczekiwaniu na reszte grupy zwiedzalismy targ, stara stacje kolejowa i niezwykly naturalny most w PDI.

Noc w dolinie

2010-01-30T12:12:00.000+01:00

Wczoraj zrobilsmy prawie 30 km, niby w dol, ale w nogach czuc. Noc ciezka. W poscieli i wykapani - dziwne ;)

Cień wielkiej góry

2010-01-30T11:51:00.001+01:00

Ona przychodzi chytrze,
Bez ostrzeżeń i gróźb,
Krzyczy pękniętą liną,
Kamieniem zerwanym spod stóp,
Spod stóp.

Wszystko zaczyna się zwykle,
Jak każdy wspinaczki dzień,
Trudny dzień.

Ściana, droga pod szczyt,
A potem nagle krzyk - oooooo...

Góry wysokie, co im z Wami walczyć karze?
Ryzyko, śmierć, te są zawsze tutaj w parze.
Największa rzecz, swego strachu mur obalić,
Odpadnie stu, lecz następni pójdą dalej!

Góry wysokie, wiem co z Wami walczyć każe,
Ryzyko, śmierć, te są zawsze tutaj w parze.
Na rzęsach szron, inni już idą dalej,
Na twarzy śmiech lecz są nowi, śmiali są,
Tylko czasem zamyślenie, tylko czasem zamyślenie.

Sam możesz wybierać los, szczytów, szczytów ślad
Sam możesz wybierać los, zrozum to, wejdź na szczyt!

Góry wysokie, co im z Wami walczyć każe?
Ryzyko, śmierć, te są zawsze tutaj w parze.
Największa rzecz, swego strachu mur obalić,
Odpadnie stu lecz następni pójdą dalej
Tylko czasem zamyślenie, tylko czasem zamyślenie.

Sam możesz wybierać los, szczytów, szczytów ślad
Sam możesz wybierać los, zrozum to, wejdź na szczyt!

Jeszcze w bazie

2010-01-30T03:13:00.000+01:00

W PDM zostali: Mirka <mam nadzieje, ze specyfik na oparzenia sloneczne dziala>, Wiesia, Jacek, Krzysiek i Leszek

Byc

2010-01-30T02:35:00.001+01:00

Gory kolejny raz przypomnialy nam, ze tu chodzi o to, zeby byc, a nie miec.

Penitentes

2010-01-30T02:13:00.000+01:00

Monia, Heniek, Krzysiek P., Piotrek i ja zwinelismy namioty, zabezp. bagaz i w dol.

Dlaczego

2010-01-30T01:58:00.000+01:00

Kazdy z nas zastanawia sie - dlaczego nam sie nie udalo. Tak bylismy blisko!

Moje podziekowania

2010-01-29T14:50:00.000+01:00

Chcialbym podziekowac Martusi, Mateuszkowi, Mamie i Tacie. To dzieki Wam moglem przez ostatnie dni zobaczyc i przezyc to wszystko. Buziaki.

Kamienny Straznik pogrozil palcem

2010-01-29T14:47:00.000+01:00

Zdobywanie gory juz za nami. Tym razem wygrala pogoda. Zakonczylismy dzialalnosc symbolicznie na 6062 m n.p.m. Moze jednak od poczatku.
Przedwczoraj wyruszylismy z PDM do Nido de Condores. Dotralismy na miejsce przed 16 w burzy i intensywnie padajacym sniegu. Po drodze minelismy grupe 7-iu rodakow, ktorzy rowniez nastepnego dnia planowali wejsc na szczyt. Odkopalismy namioty, ugotowalismy sobie jakies chinskie zupki i czekalismy na Krzyska P., ktory choc dostal pozowolenie na wejscie, mial problemy z oddychaniem. Leszek co jakis czas kontaktowal sie z nim przez radio. Ostatecznie Krzysiek dotarl przed 19 i wiadomo bylo, ze jutro z nami nie ruszy na szczyt. Plan byl najpierw taki, ze wyjdziemy o 24, pozniej o 3 rano. Niestety pogoda nie byla laskawa. Wstajemy przed 7 i po zrobieniu goracej herbaty do termosow, idziemy w kierunku Berlina. Krzysiek i Heniek postanawiaja wracac do Plaza de Mulas. Rano bylo zimo, ale kiedy wyszlo sloneczko zrobilo sie bardzo przyjemnie. Idziemy przetarta sciezka, w sniegu siegajacym do kolan. W Camp Berlin robimy dluzszy postoj, postanawiamy zostawic jeden plecak ze wspolnymi rzeczami. Kilkadziesiat metrow powyzej spotykamy wspomniana wczesniej polska grupe. Wyszli o 3-iej rano. Okazuje sie, ze szlak jest przetarty tylko do Independencia, dalje sniegu jest tyle, ze istnieje realne zagrozenie lawinowe i wszyscy tam zawracaja. Potwierdzaja to inne soby schodzace, z gory.
Decyzja - zawracamy !!!
Zwijamy oboz w Nido. Okazuje sie to nie takie proste, bo wykopanie namiotow z lodu i sniegu wcale nie jest latwym zadaniem. Z calym bazgazem docieramy do PDM o 18-ej.
Dzis bedziemy likwidowac oboz w Plaza de Mulas i jutro na wieczor chcemy dotrzec do Mendozy.

Staszku - jestesmy z Toba

2010-01-26T22:03:00.001+01:00

Nie pisalem o tym do tej pory. Teraz kolejny kontakt bedziemy mieli jak zejdziemy z gory - z tarcza lub na tarczy. Nie ma z nami tutaj Staszka. Przy pierwszym badaniu kontrolnym mial bardzo zle wyniki. Decyzja lekarzy byla jednoznaczna, musial zostac zwieziony helikopterem na dol. Wiemy, ze bylo to sluszne posuniecie i czuje sie juz lepiej.
Przez caly ten czas nasze mysli byly Staszku razem z Toba i tak bedzie, az do szczytu. Jezeli my wejdziemy - wejdziesz i Ty.

Zmiana pogody

2010-01-26T21:54:00.000+01:00

Wczoraj rowniez w PDM zalamala sie pogoda. Cala baze przykryl sniegowy calun. Zanioslo sie na calego i co gorsza rozniez prognoza byla nie najlepsza. Nad poprawa humorow caly wieczor pracowal Heniek i jak widac dalo to efekty. Rano choc na namiotach mielismy warstwe lodu, niebo bylo blekitne i jak tylko wyszlo slonce szyblo wszystko zaczelo topniec. Zmienila sie rowniez prognoza na najblizsze dni.
Teraz jestesmy po kolejnych badaniach. Wyniki mamy generalnie nie gorsze niz poprzednio. Tylko jeden z kolegow ma zalecone picie wiekszej ilosci plynow.
W zwiazku z powyzszym wyruszamy jutro rano i prawdopodobnie uderzymy bezposrednio z Nido de Condores, bez przenoszenia namiotow. Na noc przewidywana jest dosc niska temperatura, nie bedzie za to silnego wiatru co ma prawdopodobnie wieksze znaczenie.

Dzien odpoczynku

2010-01-25T18:46:00.001+01:00

Dzis wizyta w schronisku Plaza de Mulas. Herbatka z prawdziwa cytrynka i ten goracy prysznic - nie moge sie doczekac. Wieczorkiem ponownie badania lekarskie.
W zaleznosci od pogody ruszymy jutro lub pojutrze do Nideo de Condores. Rankiem nastepnego dnia przenisiemy namioty do Plaza Colera i noca podejmiemy probe wejscia na szczyt.

Camp Berlin

2010-01-25T18:41:00.000+01:00

Ranek przyniosl sloneczko i zdecydowanie lepsze nastroje. Zniknal rowniez gdzies moj bol glowy. Na podejscie do Camp Berlin decyduja sie: Monika, Jacek, Piotrek, ja i oczywiscie Leszek. Reszta pod opieka Henka postaniawia zejsc bo Bazy. Idziemy bez rakow, ale droga nie stanowi jakiegos problemu. Mniej wiecej po 1,5 godziny jestesmy w dawnym obozie na wysokosci 5930 m n.p.m. To stad kiedys ruszala wiekszosc atakow na szczyt, teraz oboz jeste przeniesiony kilkadziesiat metrow wyzej. Odpoczywamy chwilke i ruszamy w dol. W Nido Condores sprawdzamy jeszcze zabezpieczenia namiotow i w ekspresowym tempie schodzimy do Plaza de Mulas.

Nido de Condores

2010-01-25T18:35:00.000+01:00

Tu bedzie krotko bo tego dnia mialem kryzys. Rano nic na to nie wskazywalo, pakowanie i samo podejscie na 5570 m n.p.m. bez wiekszych przeszkod w dobrym tempie. A po rozbiciu namiotu mnie scielo. To znaczy najpierw zalamala sie pogoda a pozniej ja. Przespalem kilkanascie godzin. W miedzy czasie przeszla burza, sypal snieg i spadala temperatura. Rankiem nastepnego dnia Leszek mowil, ze bylo w namiocie okolo -12.

Campa Canada

2010-01-25T18:27:00.003+01:00

Po badaniach lekarskich jakie przeszlismy dzien wczesniej, 22 stycznia rano na lekko wyruszylismy do camp Canada na wysokosci ponad 5 tys. metrow. Pisze na lekko, bo czesc bagazu (namioty, spiwory, puchowki, raki i jedzenie) zabrali tragarze, ktorzy nastepnego dnia rano przeniesli nam to do Nido de Condores. Pogoda idealna i cala trase zrobilismy, mniej wiecej w 3 godziny. Ale wysokosc daje juz znac o sobie, co objawia sie praktycznie u wszystkich suchym kaszlem. Wracajac do badan to saturacje (co odpowiada aklimatyzacji) wszyscy mielismy od 82% do 92% (minimum to 80%).

Nasze namioty - K2 Expedition i Arco

2010-01-22T20:36:00.004+01:00

Namiot ekspedycyjny firmy Marabut stworzony został na potrzeby wyprawy na K2.

Cechy

ilość osób: 3
waga: 4,6 kg
wymiary sypialni: dł: 210 cm, szer 170 cm, wys 135 cm
tropik: poliester rip - stop PU UV resistant 3000 mm H2o
podłoga: tkanina PE 10 000 mm H2O
stelaż i szpilki: alu 7001 T6
ilość wejść: 1
wymiary po spakowaniu: 60 cm, fi: 19 cm
dostępna kolorystyka: oliwka, żółty

Z Piotrem dzieliliśmy zarówno w bazie Plaza de Mulas jak i w Nido de Condores namiot Arco:

Cechy:

ilość osób: 2-3
waga: 3,8 kg
wymiary sypialni: dł: 215 cm, szer 150 cm, wys 107 cm
tropik: poliester rip - stop PU UV resistant 3000 mm H2o
podłoga: tkanina PE 10 000 mm H2O
stelaż i szpilki: alu 7001 T6
ilość wejść: 2
wymiary po spakowaniu: 55 cm, fi: 17 cm

Hotel Plaza de Mulas

2010-01-21T20:34:00.001+01:00

Nastapila korekta planu. Leszek zadecydowal, ze nalezy nam sie dzien odpoczynku.
Wczoraj do snu ukolysal nas szum potoku splywajacego z lodowca. Wstalismy dopiero jak w dolinie zaswiecilo sloneczko czyli mniej wiecej pietnascie po dziewiatej. Musielismy z Piotrkiem zwinac namiot, bo w gore zabieraja go Monika, Heniek i Krzysiek. Rozstawilismy mniejszy i pozniej wiekszosc z nas (oprocz Henka, Leszka i Krzyska) poszla do hotelu Hotel Plaza de Mulas. A tu: goraca kapiel (10 US$) , telefon satelitarny (1 US$ za minute), pizza, cola i herbatka z cytrynka. Zastanawiamy sie jak rozegrac jutrzejszy dzien - czy idziemy do Plaza Canada czy od razu do Nido de Condores. Generalnie skorzystamy z tragarzy, ktorzy wyniosa nam namioty i moze jeszcze czesc ekwipunku.

Plaza de Mulas - 4360

2010-01-21T02:29:00.006+01:00

Zapomnijcie o sieci GSM. Od ostatniego komunikatu minely dwa dni. W pierwszy dzien po niecalych 3 godzinach dotarlismy do Confluensi.
Rekonesans po okolicy, kolacja i do spania w 24 osobowym namiocie. Zapomnialem dodac, ze rozegralismy rowniez mecz w siatkowke. Wygral wiatr, ktory robil z pilka co chcial, przewaznie nie przelatywala na druga strone boiska, albo leciala kilkadziesiat metrow w dol i trzeba bylo ja gonic.
Noc byla wyjatkowo zimna na tej wysokosci, musialo byc ponizej zera, bo rano na moim termometrze byly raptem 3 stopnie.
Kolo 9:30 wyruszylismy, zeby zlapac aklimatyzacje do Plaza Francia [ok 4200 m n.p.m.]. Widoki marsjanskie, spalona ziemia koloru czerwonego, zero roslinnosci i tylko widok 3,5 km sciany Aconcaguy przypominal nam gdzie jestesmy. W sumie zrobilismy 24 km i ok. 800 metrowe przewyzszenie. Kolacja tego dnia trwala krotko, wszyscy odczuwali wyrazne zmeczenie i tylko na chwile imieniny Henka rozruszaly atmosfere.
Rano o 7 pobudka, paroweczki, kawa, herbata i w droge do Plaza de Mulas. Przejscie dolina wzdluz lodowcowego potoku dostarczylo znowu moc wrazen. Widoki zachwycajace, szczegolnie odcinek gdzie pojawia sie troche zieleni i wreszcie idzie sie nie w pyle tylko wsrod soczyscie zielonych traw. Mniej wiecej w polowie drogi, w cieniu wielkiej skaly gotujemy obiad - zupka, kisiel i ... w droge. Ten odcinek byl meczacy bo temperatura w sloncu musiala przekraczac 35 stopni a wiaterku jak na lekarstwo. Z drugiej strony to dobrze bo sie nie kurzylo. Ostatnie 4 godziny to juz lapanie wysokosci, powolutku docieramy do obozu, gdzie czekaja na nas bagaze wyniesione przez muly. Dosc sprawnie rozbijamy 5 namiotow. Mamy miejsce chyba najwyzej w obozie. Na kolacje pyszna zupka, zapiekanka i ciepla herbata.
Wszyscy czuja sie dobrze !!!
Jutro postaramy sie dorwac do telefonu satelitarnego i oczywiscie do Internetu. Pozniej znow beda 3 dni przerwy.

Na zdjeciu ponizej droga do Plaza Francia, w tle poludniowa sciana Aconcagua:

Po sieci

2010-01-18T14:02:00.000+01:00

Jest lampa, temp +24, wieje tylko zimny wiaterek. Widoki, widoki.I po zasiegu.

check in

2010-01-18T13:40:00.001+01:00

Horcones - sprawdzenie i odnotowanie pozwolen. Kazdy dostal woreczek z numerem <moj 2211> na smieci i inne nieczystosci.